(Φυλλάδιο που διανεμήθηκε από την CWO (Κομμουνιστική Εργατική Οργάνωση) κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων για την κατάσταση στην Παλαιστίνη.)
Ο πόλεμος στη Γάζα είναι προϊόν του ιμπεριαλισμού - όπως και οι πόλεμοι στην Ουκρανία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συρία και οι άλλες πενήντα ή και παραπάνω συγκρούσεις που μαίνονται σε όλο τον πλανήτη. Ο ιμπεριαλισμός είναι το παιδί του καπιταλισμού και η σταθερή ροή των βάρβαρων φρικαλεοτήτων που βλέπουμε καθημερινά αντιπροσωπεύει το πραγματικό πρόσωπο του συστήματος σήμερα. Όλη η συζήτηση για τα «ανθρώπινα δικαιώματα», τη «δημοκρατία», τη «διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες» και ούτω καθεξής, δεν μπορεί να το κρύψει αυτό.
Τόσο το Ισραήλ όσο και η Χαμάς είναι πιόνια στην ιμπεριαλιστική σκακιέρα. Το Ισραήλ δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της νίκης του συμμαχικού ιμπεριαλισμού στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αρχικά υποστηρίχθηκε τόσο από την ΕΣΣΔ όσο και από τις ΗΠΑ. Με το ξέσπασμα του Ψυχρού Πολέμου έγινε το μαζικά χρηματοδοτούμενο και εξοπλισμένο φυλάκιο του δυτικού ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή. Αλλά η κυριαρχία των ΗΠΑ στην περιοχή και στο εμπόριο πετρελαίου απειλείται τώρα από τους αντίπαλους ιμπεριαλισμούς τόσο της Ρωσίας όσο και της Κίνας. Η Χαμάς χρηματοδοτείται από το Κατάρ με 30 εκατομμύρια δολάρια το μήνα (με την υποστήριξη του Ισραήλ, καθώς ήλπιζε να παίξει τις παλαιστινιακές παρατάξεις μεταξύ τους και να υπονομεύσει την προοπτική μιας λύσης δύο κρατών). Η Χαμάς έχει επίσης οπλιστεί από το Ιράν, το οποίο έχει συνάψει μια de facto συμμαχία ευκαιρίας με τη Ρωσία και την Κίνα εναντίον των ΗΠΑ.
Ο πόλεμος στη Γάζα, όπως και αυτός στην Ουκρανία, διεξάγεται κάτω από τις σημαίες του εθνικισμού. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ένα ενιαίο παλαιστινιακό έθνος ή ένα ενιαίο ισραηλινό έθνος. Όλα τα έθνη χωρίζονται σε τάξεις και η συζήτηση για το παλαιστινιακό ή το ισραηλινό έθνος σημαίνει στην πραγματικότητα τα κράτη της παλαιστινιακής ή της ισραηλινής καπιταλιστικής τάξης. Η εργατική τάξη δεν έχει κανένα συμφέρον να υποστηρίξει τους εκμεταλλευτές της σε κανένα κράτος, όπως αποδεικνύουν οι προηγούμενοι σκληροί ταξικοί αγώνες τόσο στην Παλαιστίνη όσο και στο Ισραήλ.
Ο εθνικισμός είναι το ψέμα που χρησιμοποιείται για να πείσει τους εργάτες να πεθάνουν για τους εκμεταλλευτές τους και να ξεχάσουν τα ταξικά τους συμφέροντα. Τα διάφορα πρόσωπα της αριστεράς, ακόμη και τμήματα του αναρχισμού, μας παροτρύνουν να υποστηρίξουμε τη μία ή την άλλη πλευρά στο όνομα του «αντιιμπεριαλισμού» ή του «μικρότερου κακού». Αλλά ο πόλεμος στη Γάζα, ο πόλεμος στην Ουκρανία και όλοι οι άλλοι είναι ενδοϊμπεριαλιστικοί πόλεμοι - δεν υπάρχει αντιιμπεριαλιστική πλευρά σε αυτούς τους πολέμους. Αυτοί οι πόλεμοι αντιπροσωπεύουν βήματα προς έναν παγκόσμιο πόλεμο, όπου οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θα κινητοποιήσουν τους εργάτες για να τον πολεμήσουν.
Ο μόνος πραγματικός αντιιμπεριαλιστικός αγώνας είναι ο αγώνας ενάντια στον ίδιο τον καπιταλισμό και ο μόνος τρόπος για να αντιταχθεί κανείς στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους είναι στη βάση της ταξικής πάλης.
Οι επαναστάσεις στη Ρωσία και τη Γερμανία ήταν αυτές που έδωσαν τέλος στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρά τα εμπόδια, η ταξική ενότητα και η ταξική πάλη όλων των τμημάτων της εργατικής τάξης - ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής, ανεξαρτήτως της πλευράς των πολέμων στην οποία βρίσκονται - είναι η μόνη διέξοδος από το βύθισμα στη βαρβαρότητα που μας ετοιμάζουν οι κυβερνήτες μας και την οποία θα πληρώσουμε, και ήδη πληρώνουμε, με ιδρώτα και αίμα.
Η CWO υποστηρίζει τους διεθνιστές που σχηματίζουν τοπικές οργανώσεις «Κανένας πόλεμος πέρα από τον ταξικό» για να παρέμβουν στην ταξική πάλη, αποκαλύπτοντας τη σχέση μεταξύ των επιθέσεων στο βιοτικό μας επίπεδο και της τάσης για πόλεμο. Ελάτε μαζί μας. Λέμε: «Κανένας πόλεμος πέρα από τον ταξικό».
-- Κομμουνιστική Εργατική Οργάνωση (CWO) _
Μάρτιος 2024